مرور نمایش «خون به پا می‌شود» به کارگردانی مسعود طیبی

مناسب خانواده

photo 2019 05 28 09 48 02
رای منتقد: 1

امپراطور روم به تازگی مرده و هنگامه‌ی رقابت میان دو پسر او(ساتورنیوس و باسیانوس) و نیز سردار جنگِ پیروزِ روم‌ها علیه گت‌ها(تیتوس آندرونیکوس)، بر سر امپراطوری است. تامورا، ملکه‌ی گت‌ها با فکر انتقام از تیتوس خود را به ساتورنیوس نزدیک می‌کند. او برای پیروزی شانس بیشتری نسبت به برادر شاعرمسلک کوچکش باسیانوس دارد. تیتوس به دو شرط به نفع ساتورنیوس از رقابت کنار می‌کشد: نخست به او حکم امانِ جان دهد و دوم دخترش لاوینیا را به عنوان ملکه برگزیند. اما لاوینیا که عاشق باسیانوس بوده با او از قصر فرار کرده است: بهانه‌ای برای تامورا تا به عنوان ملکه خود را به ساتورنیوس تحمیل کند؛ و این آغاز یک سلسله‌ قتل و خونریزی است که در پایان آن تنها تیتوس پیروز و حیّ میدان است.

قرار است "یک عالمه" رنگ قرمز روی این صحنه ببینیم. این را نورپردازی سرخی می‌گوید که زیر آن تامورای موسرخ برای سه سگ-برادر سرخ و سیاهش استخوان پرت می‌کند. ماکت استخوانی که در دهان برادرها جویده می‌شود تصنعی ا‌ست که تلاشش را کرده واقعی جلوه کند. این تلاش بعدتر در ساختِ سرِ بریده‌شده‌ی همین برادران، دست‌های بریده‌شده‌ی شخصیت‌ها و چشم‌بندی‌هایی چون قطع آنی نور برای باورپذیری صحنه‌های قطع عضو شکست‌خورده‌تر است. طراحی صحنه و لباس نیز به شیوه‌ای مشابه و با همین کیفیت صورت گرفته است. ماکت کوچک و سبکی که قرار است بالکن مجلل قصر را تداعی کند به خانه‌ی درختی کودکان شبیه شده است. میز‌هایی که برای نمایش یک میز بزرگ سلطنتی کنار هم چیده شده‌اند، با هم حرکت نمی‌کنند و یکی جا می‌ماند. نوزادی که آران می‌خواهد جانش را به‌خاطرش فدا کند با سر از بغلش زمین می‌‌خورد. ریل تاب بزرگ قصر که تخته‌پاره‌ای بیش نیست، گیر می‌کند.

کارگردان صحنه‌های انجام خشونت را به پشت صحنه منتقل نمی‌کند(به استثنا تجاوز که می‌شد آن را هم با قطع نور روی صحنه انجام داد) و تیتوس آندرونیکوس از تراژدی‌های خون‌بار شکسپیر است. پس از همان استخوان اول اجرا می‌توان فهمید همه‌ی زدوخوردهای بعدی آن شخصیت‌های وحشیِ حیوان‌نما را قرار است به شکل کتک‌های یواشِ "مثلا واقعی"‌ تماشا کنیم. لحن این اجرا به‌واقع مناسب کودکان است. هرچند در صحنه‌های خوردنِ غذا با خالی‌بازی به کودک امکانِ تخیل می‌دهد، اما در صحنه‌هایی مثل خوردنِ دست انسان، که نباید تخیل او به کار گرفته شود با این شکل از نمایشِ خشونت، آن را کاملاً بی‌اثر می‌کند. هنگام پرت شدن سر بریده‌ی برادر تامورا بر صحنه‌ای که تامورا بر آن ضجه می‌زند، صدای خنده از سمت تماشاچیان بلند می‌شود. این نمایش برای زنان باردار و بیماران قلبی منعی ندارد، هرچند بیشتر برای کودکان یا هر گروه دیگری توصیه می‌شود که می‌خواهیم تعلیمشان دهیم و فردا ازشان بپرسیم بگو ببینم تیتوس آندرونیکوس آخر نمایش چه سخنانی درباره‌ی استبداد و آزادی گفت؟

ارسال دیدگاه


خوراک آر‌اس‌اس دیدگاه‌های این صفحه خوراک آر‌اس‌اس تمامی دیدگاه‌ها