مرور اجرای «پارک رازی»؛ کارگردان: محمدناصر حق‌خواه

این اقلیّت مُثُله شده نویسنده: حسین نیرومند

photo 2019 06 18 12 43 37 v2
رای منتقد: 3.5

در آخرین اجرای کارناوال خشونت سرگذشت پرپیچ و خم قلعه‌نو را تا زمان تبدیل شدنش به پارک رازی از زبان پسر یکی از گردانندگان روسپی‌خانه‌ها می‌شنویم؛ سکینه قاسمی معروف به «پری بلنده».

«پارک رازی» با استفاده از روایتی غیرخطی مدام در گذشته و حال شخصیت زخم‌خورده‌اش رفت و آمد دارد. او که حالا انگار هوش و حواسش را از دست داده است، زمانی در کاباره‌های خیابان جمشید برنامه‌های شبانه‌ی کاباره را اعلام می‌کرده است. دربان خانه‌ی پری بلنده بوده و بی‌اجازه‌ی او کسی نمی‌توانسته وارد شود. کادیلاک سوار می‌شده و زندگی راضی‌کننده‌ای داشته است.

قلعه‌نو تاریخ پر فراز و نشیبی را پشت سر گذاشته اما انقلاب پنجاه و هفت بی‌تردید مهم‌ترین آن‌ها به حساب می‌آید. انقلاب اگر برای اکثریت تحول‌خواه نان و آب یا دستاوردی دیگری داشت چهره‌ی خشنش امّا دامن اقلیّت‌ها و اهالی قلعه را گرفت. انفجار نورش خیابان جمشید را خاکستر کرد و پری بلنده به دست پسرش اعدام شد. انقلاب، اصلاحات و تحولات اجتماعی ـ سیاسی همواره منجر به حذف اقلیتی می‌شوند که با اخلاقیات و ایدئولوژی حاکم منافات دارند. خشونتی که در پس‌ چهره‌ی انقلاب و انقلابیون سطوح مختلف جامعه را تحت تأثیر قرار داد و در زیرین‌ترین لایه‌هایش نفوذ کرد، تنها به دنبال حذف بوده و همچنان به مسیرش ادامه می‌دهد. خشونتی که آدم‌ها را مجبور به قتل مادرشان می‌کند و در نهایت آن‌ها را به‌جایی می‌رساند که برداشتن ده قدم برای اثبات سلامت روانی‌شان ناممکن به‌نظر می‌رسد. محوریت «پارک رازی» بر ناتوانی اقلیت بنا شده است. کارگران جنسی به عنوان جزئی‌ از کلیت اقلیت‌هایی که نه تنها جایی در ایدئولوژی انقلابی/اسلامی ندارند بلکه راهی هم برای تحقق حقوق‌شان پیش پای خود نمی‌بینند.

شکل روایی «پارک رازی» چشم‌گیر است. پیچش‌های غافلگیرکننده و بازگشت به گذشته و جهش به زمان حال از طریق واژه‌هایی که نقش لولای زمانی را بازی می‌کنند. زبان شخصیت اصلی مهم‌ترین عنصری‌ است که ما را در دل ماجرا هُل می‌دهد.زبانی که مختص به شخصیت است و آنقدر با او یکی شده که نمی‌توان جدایش کرد. اجرا دست به تحریف نمی‌زند. هرچند از نیروهای مخالف برای بیان وقایع استفاده‌ای نمی‌کند ولی با بُعد و عمق دادن به شخصیت‌ها و اتفاقات مخاطب تصور نمی‌کند در یک نقطه‌ی صُلب و غیرقابل انعطاف ایستاده و مجبور است یک مشت داستان سرهم‌بندی شده را باور کند. همه چیز واقعی و در عین‌حال باورپذیر است.

«پارک رازی» در متن و اجرا موفق عمل کرده است. بازیگر در فیزیک، نگاه و حرکاتش روی صحنه شخصیت قابل باوری را احضار می‌کند. بااینکه به‌جز نوری که صحنه را روشن کرده از هیچ عنصر دیگری استفاده نکرده ولی نبودشان خللی در پیشبرد اجرا ایجاد نمی‌کنند.

ارسال دیدگاه


دیدگاه‌ها


  • 카지노사이트 12 ماه پیش ( ساعت 8 : 29)

    Somebody necessarily assist to make severely posts I might state. This is the first time I frequented your web page and so far? I amazed with the research you made to make this particular submit amazing. Great job!
    <A HREF="https://casino815.com/" TARGET='_blank'>카지노사이트</A>

  • CharlesQuobe 18 ماه پیش ( ساعت 10 : 19)

    Hi!, integre.reviews

    Our customer is interested to to fund in your area for good returns. please contact us for more information on +973 650 09688 or mh@indogulfbs.net Best regards Mr. Mat Hernandez

  • integre.reviews 18 ماه پیش ( ساعت 9 : 44)

    Please note a good prize for you. integre.reviews
    http://bit.ly/2KxYaW8

خوراک آر‌اس‌اس دیدگاه‌های این صفحه خوراک آر‌اس‌اس تمامی دیدگاه‌ها