مرور نمایش «شپش»؛ کارگردان: کوروش نریمانی

شپش(نوعی انگل) نابالغ نویسنده: طهماسب مهدوی

photo 2019 09 04 10 06 48 Copy
رای منتقد: 0.5

نمایش قصه مردی معروف به شپش(با بازی سیامک صفری و نه هنرجویان کارگاه) را روایت می‌کند که کارمند اداره منابع طبیعی‌ست و پسری در آستانه بلوغ دارد. قصه برداشتی آزاد از چند داستان کوتاه چخوف و اقتباس‌های آن‌ها همچون پزشک نازنین نیل سایمون می‌باشد. در بخش اول نمایش شاهد درگیری او و همسرش با مسئله بلوغ فرزندشان هستیم که ناگهان این قصه نیمه کاره رها می‌شود و با عطسه سهوی او روی مدیر اداره، نمایش وارد بخش دوم می‌شود که شپش از ترس اخراج شدن سعی دارد از او دلجویی کند اما این قصه هم نیمه کاره رها می‌شود و در آن بین شاهد صحنه‌هایی از زندگی مدیر اداره و همسر و فرزندش هستیم... طراحی بصری اجرا شامل دکوری از چند لت در انتهای صحنه است که طراحی ساده‌ای از کلیسای سنت باسیل مسکو دارند تا جغرافیای اثر را مشخص کند و دو سکوی متحرک چند پله‌ای در میان صحنه قرار دارند که در هر صحنه تبدیل به صندلی‌های مکان آن صحنه می‌شوند. طراحی نور در طول اجرا تنها معطوف به روشن نگه داشتن صحنه است و فقط در صحنه‌های عشرت‌کده و سالن تئاتر با روشن و خاموش شدن چند نور رنگی به معرفی محیط هم کمک می‌کنند. طراحی لباس هم تیپیکال و کلیشه‌ای به معرفی افراد می‌پردازد؛ برای مثال انتخاب لباس با پارچه طرح پلنگی و کفش قرمز رنگ برای معرفی روسپی. میزانسن بازیگران نیز جز در لحظه حرکت آهسته صحنه عطسه، ایده مشخصی برای پیشبرد روایت یا فضاسازی را دنبال نمی‌کند و اجرا چنان از نظر بصری فقیر است که در صورت تماشای آن با چشمان بسته نیز چیز زیادی از دست نمی‌رود.

چینش قصه‌های متفاوت در پیرنگ اثر، در نبود ایده‌ای برای صورت‌بندی آن‌ها در یک روایت، همچون قرار دادن قطعاتی ناخوانا از پازل‌های متفاوت کنار هم؛ منجر به خلق اثری سردرگم‌کننده برای مخاطب شده است که همراهی با اثر را دشوار می‌سازد. شخصیت شپش، ظرفیت رسیدن به «کمدی رفتار» را دارد اما با وجود گسست‌های پیرنگ به شخصیت محوری درام بدل نمی‌شود و بسط نمی‌یابد تا با تاکید بر ویژگی‌هایش، اثر یک زیست انگلی را نقد کند. موقعیت‌هایی که کشیش و ژنرال در آن قرار می‌گیرند نیز ظرفیت خلق «کمدی اخلاق» را دارند تا با بسط و واکاوی فساد‌های اخلاقیشان اجرا نگاهی انتقادی به موضع آن‌ها اتخاذ کند اما باز هم با یک اشاره گذرا رها می‌شوند. این چنین با وجود ظرفیت‌های قصه برای کاربست سنت‌های کمدی، اثر از آن‌ها بی‌بهره مانده است و در فقدان یک نگاه انتقادی در برخورد با مسائل و مفاهیم، ابزاری فراتر از بذله‌گویی‌های جنسی برای گرفتن خنده ندارد و به پیش پا افتاده‌ترین سطح کمدی بسنده کرده است که کوچک‌ترین قرابتی با عنوان «کمدی خلاق» ندارد.

از سوی دیگر شپش روایتی سرشار از حشو ارائه می‌دهد که تبلور آن را در اشخاص بازی می‌توان دید: چیزی در حدود نیمی از ترکیب ۲۸ نفره بازیگران روی صحنه، نقشی در پیشبرد پیرنگ ندارند و هیچ کارکرد نمایشی هم پیدا نمی‌کنند(سگ، مدیر قبرستان، بازیگر مقابل چاپلین در صحنه تئاتر، روسپی‌ها و...) و کارکردشان احتمالا همان پر کردن سالن از طریق دعوت دوستان و خویشان برای موفقیت در گیشه می‌باشد. هم‌چنین به نظر نمی‌رسد که این حضور زائد و کوتاه روی صحنه فرصت مناسبی برای ارائه توانایی‌هایشان در اختیار هنرجویان این کارگاه آموزشی قرار داده باشد. از این رو سیاست اجرا با ارائه نازل‌ترین سطح کمدی و نیز عدم طراحی مناسب برای تجلی استعدادهای هنرجویانش، در نیل به عنوان «پروژه نهایی کارگاه کمدی خلاق» ناکام مانده است.

ارسال دیدگاه


دیدگاه‌ها


  • Josephlig 14 ماه پیش ( ساعت 3 : 13)

    Bounce rate.
    Network traffic to boost ranks and exposure.

    NEW! Now you can choose the Country you want the traffic to come from, as well.

    Supercharge Your SEO And Boost Your Alexa Ranking with 1 Million unique Visitors Traffic sent Within 1 Month. Available only Here. Cheapest Offer On the Internet And Exclusively Available on Monkey Digital

    Read More details about our great offer:
    https://monkeydigital.co/product/network-traffic-offer/


    Thanks and regards
    Mike
    Monkey Digital
    monkeydigital.co@gmail.com

خوراک آر‌اس‌اس دیدگاه‌های این صفحه خوراک آر‌اس‌اس تمامی دیدگاه‌ها